Drukuj
Kategoria: 2013, vol. 15

Izabela Piecuch, Genowefa Hewelt
Gdańska Wyższa Szkoła Humanistyczna

Streszczenie
Ogólnym problemem jest wskazanie możliwości i konieczności poszerzenia wiedzy uczniów, począwszy od szkoły podstawowej, a nawet wstępnie już od wieku przedszkolnego w takim zakresie – wiedzy stale powtarzanej i uszczegóławianej na kolejnych stopniach nauczania – tak aby dbanie o środowisko stało się nawykiem potem na całe dorosłe życie. Bezpośrednio z powyżej sformułowanym problemem wiąże się hipoteza badawcza, a mianowicie taka, że wprowadzenie już do programu szkoły podstawowej na trwałe, odpowiednio dawkowanej, powtarzanej z jednoczesnym pogłębianiem wiedzy o ochronie środowiska spowoduje to, iż wreszcie od któregoś z następnych pokoleń naszej społeczności rzeki i jeziora będą czyste, powietrze nie będzie zatruwane, lasy nie będą zaśmiecane, a instytucje kontrolne dla środowiska jak Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska, zredukowane zostaną o 50% obecnych etatów – gdyż okaże się, że ludzie osiągnęli taki poziom kultury zachowań wobec środowiska, iż przestali być zagrożeniem dla środowiska naturalnego człowieka. W badaniach zastosowano metodę sondażową, zwaną potocznie metodą ankietową. Ankieta będzie jednakowa dla wszystkich uczniów klasy VI szkoły podstawowej, a więc uczniów na drugim etapie nauczania podstawowego. Każda ankieta będzie zawierać 10 krótkich pytań typu testu, w którym zawsze będą trzy odpowiedzi a, b oraz c, przy czym tylko jedna z nich będzie odpowiedzią prawidłową, którą uczeń zakreśli kółeczkiem. Maksymalna ilość punktów możliwa więc do zdobycia, przez jednego ucznia wynosi 10. Suma punktów zdobytych przez całą klasę to ilość punktów z każdej ankiety, wymnożona przez ilość uczniów. Z przeprowadzonych badań można podać pewne bardzo ogólne wnioski: 

Słowa kluczowe
edukacja ekologiczna; ochrona środowiska 

Pełny tekst
PDF (English)